Woolf Supermoon

Wpadam jeszcze dzisiejszej nocy, bo wydarzył się Wilczy Księżyc — przed zachodem słońca dwa, a nawet trzy razy większy niż zazwyczaj. Po zachodzie jednak wrócił do swoich normalnych wymiarów, zapewne dlatego, że słońce znikło i nie było się już przed kim popisywać. Poza tym mój syn — jeden i drugi — zapowiedzieli mi, że za jakiś czas czytać będą to, co ja tu wypisuję, i chciałabym, żeby został ślad po tej nocy dla nich. Dlatego powstała grafika — w jasną, księżycową noc z Jowiszem — niemym, ale jakże świetlistym tej nocy świadkiem.

(Na grafice Jowisza nie ma — ale jest na załączonym zdjęciu poniżej, razem z cieniem blado niebieskiej ćmy).

W święta oglądaliśmy serię dokumentów o C.G. Jungu na BBC, który oczywiście fascynuje. Dowiedziałam się paru interesujących faktów, ale zatrzymały mnie dwie sprawy: mianowicie, że językiem duszy jest obraz — śnimy przecież obrazami — i że sny te są tak samo realne jak nasza rzeczywistość. Podobnie jak wyobraźnia. Wytwory naszej wyobraźni są także tak samo realne jak my — to słowa Junga. Niesłychane…

Pomyślałam o postaciach z książek o grach komputerowych, chociaż ten wirtualny swiat jest mi zupełnie obcy. Kolejny realny wymiar obok nas, ich bohaterowie to współuczestnicy naszego istnienia. Moje wyobraźone postaci na rysunkach i grafikach — realni… Podoba mi się to. :-) 

Racjonalny świat pewnie zabrzmi: jak to?!  Ten racjonalny świat także boi się słowa "artysta", ktory odbierany jest czasami jako niepoważny, za ktorym stoi jakaś nieporadność życiowa — a jaka to przecież pełnia. Zupełnie jak ten Wilczy Super Księżyc.

Myślałam też o obrazie jako języku duszy. To prawda — potoczny język zawodzi w strefie ducha, przegaduje; trzeba uciec się do poezji, która jest przecież najbliższa obrazowi - maluje słowami — dlatego poezja także jest językiem duszy. 

I jeszcze jedne ważne słowa z moich ostatnich lektur. Béla Hamvas w "Księdze gaju laurowego i innych esejach" napisał:
"Człowiek nie jest, tylko dzieje się, a na dodatek dzieje się w czasie nieskończonym, podczas gdy wszystko wokół niego rozpada się i rośnie. Człowiek, podobnie jak świat, nie jest faktem, tylko wydarzeniem, nie jest rzeczą, tylko spadaniem (…)".

Czyli spadamy, spadamy jak Alicja w króliczą jame— i najwyraźniej czują to własnie artyści, poeci, choćby na przykład taka Niebieska Lilka, o której pisałam jakiś czas temu.

Béla Hamvas to niezwykły pisarz i filozof. Jego tłumaczka na język polski, Teresa Worowska, powiedziała, że swoim życiem i pisarstwem pokazał, iż możliwy jest jednoczesny rozpad i wzrastanie. Bardzo to potwierdzają jego eseje. Pomocne to w naszych, przerażających chwilami, czasach. Jeszcze do niego wrócę na kartach betweenwor(l)ds, bo jest… niemożliwy, świetlisty i chcę opowiedzieć o nim językiem duszy — czyli obrazem.

To tyle na dzisiejszą noc.

Do następnego razu,

Z miłością
(szczególnie dla moich synów)

K.

I zapraszam tam ---->

fb: @between.words.2025 

in: @kasia_m.baranowska 

Woolf Supermoon

I'm dropping in once more tonight, because the Wolf Moon appeared — before sunset it was two, even three times larger than usual. After sunset, however, it returned to its normal size, probably because the sun had disappeared and there was no one left to impress. Besides, both of my sons have told me that one day they will read what I write here, and I would like a trace of this night to remain for them. And so this graphic came into being — in a bright, moonlit night with Jupiter, a silent yet dazzling witness of this evening.

(Jupiter does not appear in the graphic itself — but it is visible in the attached photograph above, together with the shadow of a pale blue moth.)

Over the holidays we watched a series of BBC documentaries about Carl Jung, who, of course, is endlessly fascinating. I learned several interesting things, but two in particular stayed with me: that the language of the soul is image — after all, we dream in images — and that these dreams are just as real as our waking reality. As is imagination. The products of our imagination are just as real as we are — these are Jung's words. Astonishing…

I thought of characters from books about video games, this virtual world completely foreign to me. Another real dimension alongside our own; their heroes are co-participants in our existence. My own imagined figures in drawings and prints — real as well… I like that idea. :-)
The rational world would probably protest: how can that be?! That rational world is also wary of the word "artist" — for pragmatic people it carries a hint of frivolity, of incompleteness — and yet what a fullness it truly is. Just like this Wolf Supermoon.

I also thought about the image as the language of the soul. It is true — everyday language fails in the realm of the spirit; it talks too much, over-explains. One must turn to poetry, which is closest to image — painting with words — and that is why poetry, too, is a language of the soul.

And finally, a few important words from my recent reading. Béla Hamvas wrote in The Book of the Laurel Grove and Other Essays:

"Man does not exist — he happens, and moreover he happens in infinite time, while everything around him falls apart and grows. Man, like the world itself, is not a fact but an event, not a thing but a falling (…)".

So we are falling, falling like Alice down the rabbit hole — and it seems that artists and poets sense this most keenly; for instance, Blue Lilka, whom I wrote about some time ago.

Béla Hamvas is an extraordinary writer and philosopher. His Polish translator, Teresa Worowska, said in one of the podcasts that through his life and his writing he demonstrated that simultaneous collapse and growth are possible. His essays confirm this profoundly. A helpful thought in our sometimes frightening times. I will return to him again on the pages of betweenwor(l)ds, because he is… impossible, luminous, and I want to speak of him in the language of the soul — that is, through image.

That is all for tonight.

Until next time,

With love
(especially for my sons)

K.

You will find me there too ---->

fb: @between.words.2025

in: @kasia_m.baranowska 

And I will play a song Livstreaorir by John Lunn and Eivor.

Stay tuned.

K.