"Wiem, co czujesz, wiem, czego się boisz."
Takie słowa — według Rity Mestokosho, szamanki z kanadyjskiej Północy i bohaterki najnowszej książki Roberta Macfarlane'a Is a River Alive? — niesie rzeka, gdy staniemy u jej brzegu. To echo głosów tych, którzy żyli przy niej przed nami. Możemy je usłyszeć, bo rzeka ma pamięć. Bo woda jest żywa.
"Żeby zmienić krajobraz na lepszy, trzeba najpierw umieć marzyć – marzyć dobre marzenia."
Na polskie wydanie Kosztów życia składają się trzy eseje: Sprawy, o których nie chcę wiedzieć, Koszty życia oraz Nieruchomości. Razem tworzą spójną opowieść dojrzałej kobiety, która cofa się w czasie i z czułością, ale też z odwagą i prawdą, przygląda się sobie – najpierw jako małej dziewczynce dorastającej w skomplikowanej rzeczywistości...
Dziś opowieść z deszczowego, cedrowego lasu w Ekwadorze. Raz jeszcze, fragment z książki Roberta Macfarlane'a ''Is a River Alive?”. Posłuchajcie:
W swojej nowej książce Robert Macfarlane po raz kolejny przeniósł mnie w miejsca, których sama prawdopodobnie nigdy nie doświadczę. . Tropikalny las deszczowy w Ekwadorze, delta trzech rzek we wschodnich Indiach, dzikie i surowe tereny północnej Kanady — wszystkie te przestrzenie łączy obecność rzek, których istnienie bylo lub jest dziś zagrożone...
''Dwanaście tysięcy lat temu narodziła się rzeka.
W zagłębieniu u stóp wzgórza, gdzie krzemienie bieleją niczym oczy, po raz pierwszy z pęknięcia w kredowym podłożu wypływa woda — i rusza w drogę. Wypływa i płynie, wypływa i płynie: przez dni, potem przez lata, dekady, aż wreszcie przez stulecia. Obserwowana przez księżyc zawieszony na...
"Zmienność jest przyprawą życia."
— Ursula K. Le Guin
"Wyczerpałaś się do cna. Nie zostało już nic, co mogłabyś ofiarować.
Połóż się, odpocznij. Połóż się jak rzeki skute lodem w zimowych dolinach.
Trwaj w bezruchu. Czekaj."
— Ursula K. Le Guin
I live by the oceanAnd during the nightI dive into itDown to the bottomUnderneath all currentsAnd drop my anchorAs this is where I'm stayingThis is my home
Dzisiaj opowieść zmieszana ze wspomnień i ze wzruszeń lektury Bohumila Hrabala "Taka piękna żałoba", którą ostatnio przeglądam sobie kolejny raz. To jedna z moich najukochańszych książek.