Secrets
Sekrety
Mogłabym zacząć tak: dziś uchylę rąbka tajemnicy...
To słowa-klucze, które otwierają bramę do zaczarowanego ogrodu, w którym obdarowujemy innych swoją uwagą. Wzmianka o tajemnicy zatrzymuje nas na chwilę i sprawia, że stajemy się gotowi do słuchania, że z większą uwagą nadstawiamy ucha.
Każdy ogród jest niezwykły, ale tajemniczy ogród staje się miejscem, którego od razu chciałoby się doświadczyć. A gdy już znajdziemy sprytnie ukrytą bramę, przekręcimy w niej klucz i znajdziemy się po drugiej stronie kamiennego muru, świat nagle się zmienia. Staje się naprawdę niezwykły — pięknieje, a my wyostrzamy wszystkie zmysły, gotowi to piękno zauważyć i przyjąć. Stajemy się gotowi do zachwytu.
Lubimy tajemnice, które się przed nami otwierają. Gorzej jest z tymi, którymi ktoś się przed nami obwarowuje. Myślę jednak, że w każdym z nas istnieje potrzeba udziału w tajemnicy.
Pamiętacie dziecięcą zabawę w "sekret"? Zakopywało się w ziemi kawałek szkła, a pod nim układało małą kompozycję: z papierków po cukierkach, kamyków, listków czy płatków kwiatów. Potem pokazywało się ten sekret wybranym osobom, zawsze trochę w tajemnicy przed innymi. Można było mieć kilka takich sekretów ukrytych w różnych miejscach. Także już małe dzieci podejmują wysiłek, by posiadać własną tajemnicę.
Ja oczywiście również noszę w sobie pragnienie tajemnicy. Dlatego dziś, na potrzeby tej opowieści, odsłaniam przed Wami dwa sekrety. Dwa tejemnicze ogrody.
Pierwszym jest dzisiejszy rysunek — ilustracja do wiersza, który już kiedyś tutaj prezentowałam. Jeśli ktoś jest ciekawy samego wiersza, zapraszam [tutaj]. Opowiada on o jednej z tajemnic mojego umysłu.
Drugi sekret odkrywam na zdjęciu poniżej. To zaproszenie do naszego ogrodu, który o tej porze roku staje się prawdziwie tajemniczy. Mam nadzieje, ze sprawi Wam radość.
To tyle tajemnic na dzisiaj, a tak poza tym to z moim rysowaniem czuję się obecnie trochę tak, jakbym sekretnie! paliła papierosy. Tyle że ja papierosów nigdy nie paliłam. Nie powinnam teraz nawet sięgać po piórko, a jednak bardzo trudno przychodzi mi to nierysowanie. W kazdym razie podejmuję kolejne proby w tej sprawie. :)
Na szczęście wciąż mogę czytać. Z ostatnich lektur wciąż myślę o Stonerze Jhona Williamsa — i chyba zostawię po tej książce jakiś ślad tutaj, na stronach Between Worlds. Myślę też o przepięknej powieści Kasperl i Margit autorstwa Maciej Płazy. Podczas lektury w mojej głowie pojawiały się kolejne i kolejne pomysły na grafiki. O tej książce na pewno opowiem w niedalekiej przyszłości. A wszystkich ciekawych zachęcam, by sięgnęli po nią jak najszybciej, bo jest to powieść naprawdę wyjątkowa.
Tyle na dziś.
Do następnego razu!
K.
pssst...
Odkryję jeszcze jedną tajemnicę... To mój 100-tny post! Jak się cieszę, dziękuję, że zaglądacie!
I zapraszam tam ----> Przypominam tam moje starsze prace. Szczegolnie na fb.
fb: @between.words.2025
in: @kasia_m.baranowska
Secrets
I could begin like this: today I will lift a corner of the veil...
These are the key words that open the gate to an enchanted garden, a place where we offer others the gift of our attention. The very mention of a secret makes us pause for a moment. It prepares us to listen more closely, to lean in with greater curiosity and care.
Every garden is special, but a secret garden becomes a place we immediately long to enter. And when we finally discover the cleverly hidden gate, turn the key in the lock, and step through the stone wall to the other side, the world suddenly changes. It becomes truly extraordinary—it grows more beautiful, and we sharpen all our senses, ready to notice and receive that beauty. We become ready for wonder.
We like secrets that gradually reveal themselves to us. It is more difficult when someone uses secrecy as a barrier. Yet I think there is, in each of us, a desire to partake in mystery.
Do you remember the childhood game called a "secret"? You would bury a piece of glass in the ground and arrange a tiny composition beneath it—sweet wrappers, pebbles, leaves, or flower petals. Then you would share your secret with a chosen few, always keeping it hidden from everyone else. You could have several such secrets tucked away in different places. Even small children, it seems, make the effort to create a mystery of their own.
I, of course, carry that longing for mystery within me as well. So today, for the purpose of this story, I am revealing two secrets.
The first is today's drawing—an illustration for a poem I shared here some time ago. If you are curious about the poem itself, you can find it [here]. It speaks of one of the secrets of my mind.
The second secret is revealed in the photograph above. It is an invitation into our garden, which, for today's story, I shall call "the secret garden." In May and June, it is especially beautiful.
That is enough secrets for one day.
Apart from that, my relationship with drawing at the moment feels a little as though I were secretly smoking cigarettes. The difference is that I have never smoked in my life. I really should not be picking up a pen just now, and yet I find it remarkably difficult not to draw. In any case, I continue to make fresh attempts at restraint. :)
Fortunately, I can still read. Among my recent books, I keep thinking about Stoner by John Williams, and I suspect I will leave some trace of that novel here on the pages of Between Worlds. I have also been thinking about the beautiful novel Kasperl and Margit by Maciej Płaza. As I was reading it, one idea after another for new drawings kept appearing in my mind. I will certainly write more about this book before long. And for anyone who could read Polish and is curious, I encourage you to seek it out as soon as you can—it is a truly remarkable novel.
That is all for today.
Until next time!
pssst...
"I'll let you in on one more secret... This is my 100th post! I'm delighted and grateful to everyone who takes the time to visit. Thank you for being here!"
You will find me there too ----> I post my older works there, especially on Facebook .
fb: @between.words.2025
in: @kasia_m.baranowska
One more secret discovered this week! The gramophone will play "I carry you my love" by Juni Habel