Ostatnimi czasy ogarnia mnie chwilami poczucie pustki. Mam też wrażenie, jakby coś wymykało mi się z rąk. To pewnie jakiś brak poczucia sensu i celowości. Bo dokąd to wszystko prowadzi? A gdy rozglądam się po świecie, wcale nie robi się lżej.
Dzisiejsza grafika przyszła do mnie po odsłuchaniu słuchowiska w radiowej Dwójce – "Skrzypek na dachu".
Golde, mleczarz Tevje i tradycja. Jest coś bardzo wzruszającego w tym starym małżeństwie co bardzo chciałam pokazac.
"Gdyby wrota postrzegania zostały wyczyszczone, wszystko ukazałoby się człowiekowi takie, jakie jest naprawdę — to znaczy nieskończone."
William Blake
Życie na emigracji, szczególnie na początku, także odsuwało świadome obcowanie ze sztuką na dalszy plan — najpierw trzeba było przede wszystkim przetrwać z małymi dziećmi w obcym kraju i w obcym języku. Trzeba było oswajać inną rzeczywistość, co było zajęciem niezwykle absorbującym.
Wychodziłam cię krokami, które zostawił dla nas pisarz, wędrując niespiesznie po twoich targowych placach pełnych zapachów ziół, oliwy i lokalnych serów. Uśmiechałam się, gdy mijał zalotne dziewczyny na ulicach znaczonych czerwonym światłem latarni. Przysiadałam z nim na ławce w parku, przyglądając się rzucanym srebrnym bulom, zasłuchana w...
Jest czwarta nad ranem — to dobra pora, żeby opowiedzieć o królu Learze i jego Błaźnie, bo w tej sztuce jest bardzo dużo ciemności. Niech więc noc stanie się scenografią tej opowieści. Ale nie bójcie się zbyt mocno — ranek nadchodzi już wielkimi krokami.
