Dzisiejsza grafika jest o biblijnym Hiobie.

W poprzednich postach pisałam o krajobrazie, który rzeźbi nasz los. Bohater, o którym chcę dziś opowiedzieć, również w całości wyrasta z miejsca, w którym się urodził i żył. Opowiada o tym Frode Grytten w przepięknej książce "Dzień, w którym umarł Nils Vik".

Jednym z moich ostatnich zasłuchań był podcast o latarniach morskich "The Last Sweeping Beams", przygotowany przez Helen Mort dla BBC. Ta opowieść stała się inspiracją do dzisiejszego wpisu.

W Kwartecie Aleksandryjskim Lawrenca Durrella, o którym pisałam w ostatnim poście, autor podejmuje temat krajobrazu - przestrzeni, która przenika człowieka i wpływa na jego nastrój, a zatem także na myśli, na czyny, a w końcu na los i życie.

Dzisiaj graficzna opowieść o dwóch kobietach z "Kwartetu Aleksandryjskiego" Lawrenca Durrella.
Przy stole sadzam obok siebie tytułową Justynę oraz partnerkę narratora — Melissę.

Sztuka orficzna, sztuka magiczna