Fra Angelico
Fra Angelico
"Przyleciał anioł cały malinowy" Iwaszkiewicz
U mnie ciągle włoskie powidoki.
Dzisiejsza grafika jest ukłonem dla talentu Fra Angelico, czyli Brata Angelico, florenckiego dominikanina z klasztoru San Marco. Ten XIV-wieczny zakonnik-malarz malował tam, w krużgankach i mieszkalnych celach, freski. Nie tylko tam, ale właśnie te jego prace wzruszają mnie najbardziej, bo przeznaczone były do samotnej kontemplacji, do modlitewnej medytacji. Były prywatnym, duchowym spotkaniem z boskością.
Wyobrażam sobie, że tym właśnie dla Fra Angelico było malowanie fresków – modlitwą i spotkaniem z Bogiem. Jedna z najbardziej znanych historii o malarzu mówi, że nie przystępował do pracy bez modlitwy. Opisywany był także jako człowiek niezwykłej łagodności, pokory i pobożności. A ponieważ prace artystów są w pewnym sensie obrazem ich duszy, pewnie dlatego freski Fra Angelico charakteryzują się spokojem i wszechobecną ciszą. Niezwykle cenię tę ciszę w jego pracach, tę nieprzegadaną przestrzeń spotkania.
O Fra Angelico dowiedziałam się oczywiście z lektury. Nie pamiętam już z której, ale pozostał mi szybki rysunek w moim szkicowniku. Wróciłam do niego teraz, czytając Marka Zagańczyka, który dużo opowiada o włoskim renesansowym malarstwie, o freskach. Fra Angelico inspirował pisarzy i poetów od dawna. Herbert i Iwaszkiewicz poświęcili mu nawet wiersze, a John Ruskin w XIX wieku napisał o jego sztuce, że jest tak blisko nieba, jak tylko może być ludzka ręka i umysł.
Wzruszył i mnie. Odważam się zatem podjąć z Fra Angelico rozmowę za pomocą rylca na metalowej płytce. Podejmuję spotkanie z artystą, pożyczam jednego z jego cudownych aniołów i w ciszy nocy opowiadam swoją historię o Zwiastowaniu.
Zachęcam bardzo do odszukania sobie fresków Fra Angelico. Zacznijcie oglądanie koniecznie od Zwiastowania. Niesłychanej delikatności scena.
A ode mnie to już tyle na dzisiaj.
Z miłością.
K.
I zapraszam tam ----> Przypominam tam moje starsze prace. Szczegolnie na fb.
fb: @between.words.2025
in: @kasia_m.baranowska
Fra Angelico
"An angel flew in, all raspberry-red." Iwaszkiewicz
I am still carrying Italian afterimages with me.
Today's print is a small tribute to the talent of Fra Angelico, Brother Angelico, the Florentine Dominican friar from the monastery of San Marco. This fourteenth-century friar and painter created frescoes there, in the cloisters and the small cells where the monks lived. Not only there, of course, but it is these particular works that move me most, because they were created for solitary contemplation, for prayer and meditation. They were private, spiritual encounters with the divine.
I like to imagine that this is what painting frescoes meant to Fra Angelico – prayer, and an encounter with God. One of the best-known stories about the painter tells us that he would not begin his work without first praying. He was also described as a man of extraordinary gentleness, humility and devotion. And since an artist's work is, in a sense, a reflection of their soul, perhaps this is why Fra Angelico's frescoes are characterised by such tranquillity and an all-encompassing silence. I value this silence in his work enormously, this unspoken space of encounter.
I first discovered Fra Angelico, of course, through reading. I no longer remember which book it was, but a quick sketch remained in my sketchbook. I returned to it now while reading Marek Zagańczyk, who writes a great deal about Italian Renaissance painting about frescs. Fra Angelico has inspired writers and poets for centuries. Zbigniew Herbert and Iwaszkiewicz even dedicated poems to him, while in the nineteenth century John Ruskin wrote of his art that it was as close to heaven as the human hand and mind could possibly reach.
He moved me too. And so I dare to begin a conversation with Fra Angelico through a burin and a small metal plate. I enter into an encounter with the artist, borrow one of his wonderful angels, and in the silence of the night tell my own story of the Annunciation.
I very much encourage you to seek out Fra Angelico's frescoes. If you do, begin with the Annunciation. It is a scene of extraordinary delicacy.
And that is all from me for today.
With love.
K
You will find me there too ----> I post my older works there, especially on Facebook .
fb: @between.words.2025
in: @kasia_m.baranowska
Gramophon plays Ave Maria.