The Iliad * The Poet * The Odyssey
Iliada * Poeta * Odyseja
Dzisiejsza opowieść na obrazku jest o pieśniarzu, bo czytam niezwykle zajmującą książkę Marka Węcowskiego pt. Homer.
Autor zdaje się wiedzieć o starożytnym aojdzie wszystko, co tylko w naszych czasach, tysiące lat później, wiedzieć można. Śladów Homera szuka w sztuce, starożytnych pismach, na archeologicznych wykopaliskach i w jego dwóch eposach. Iliadzie, która powstała wcześniej i którą przypisuje się młodemu poecie, oraz Odysei, którą podobno poeta "napisał?" już jako dojrzały pieśniarz.
Lektura tej książki pokazuje, jak potężne jest dziedzictwo Homera i jak daleko, daleko wstecz sięgają początki jego pieśni. Poety, którego wyniesiono między bogów. Pokazuje, jak jego pieśń trwa i niesie się przez wieki i jak człowiek ciągle jest jej głodny.
Kim zatem był Homer? Albo kim byli Homerzy? Niewidomym starcem, geniuszem, czy też może legendą równą Dzeusowi?
Wzrusza mnie w tej książce opowieść o pieśniarzach, których musiało być niegdyś wielu i których sztukę niezwykle ceniono. Śpiewający poeci w starożytności cieszyli się wielką estymą i szacunkiem, podobnie jak lekarze. Zaliczano ich do demiurgów — wykwalifikowanych rzemieślników, ludzi posiadających szczególne umiejętności, potrzebne całej społeczności.
Dobrych poetów poszukiwano. Pieśń towarzyszyła biesiadom i spotkaniom, uroczystościom i igrzyskom.
W czasie lektury autor wspomina o freskach, a na obwolucie książki zamieszczona jest reprodukcja fresku z pałacu w Pylos, datowanego na około 1300 rok p.n.e., przedstawiającego muzyka grającego na lirze. Być może był to aojda — pieśniarz, który śpiewał opowieści o bogach, herosach i wielkich wydarzeniach.
Zainspirował mnie ten fresk i inne, których poszukałam później online, do narysowania tryptyku. Nie jest to co prawda apoteoza Homera, ale przedstawia pieśniarza i dwie personifikacje — Iliadę i Odyseję.
Tak sobie myślę, że lektura Homera Marka Węcowskiego i to moje printowanie przygotowały mnie do tego, by zmierzyć się z Odyseją Homera. Niech i ja doświadczę opowieści sprzed tysięcy lat.
Z miłością,
K.
Pssst...
Jestem jednak niezwykle niecierpliwa. Z niecierpliwością zabrałam się do printowania, co odbiło się na pracach (ale niech tak zostanie, niech ta moja zachłanność na homeryckie opowieści ma swoje odbicie w rysunkach!), i z niecierpliwością fotografowałam prace, by Wam je pokazać.
Efektem tego są refleksy mokrego tuszu na sfotografowanych rysunkach. Mam nadzieję, że zostanie mi to wybaczone. W orginale prace prezentuja sie niezwykle ciekawie.
Poniżej wklejam reprodukcję fresku, o którym wspominałam.
I jeszcze jedno. Odyseja powinna trzymać wiosło, a Iliada miecz – to tradycyjne atrybuty tych personifikacji. Ale ja Odysei dałam stateczek, a Iliadzie konia trojańskiego – chociaż podobno to właśnie w Odysei się o nim wspomina. No ale przecież Troja w dzisiejszych czasach nieodłącznie kojarzy się z koniem trojańskim.
I donoszę jeszcze, że zaraz będę znowu rysować, tym razem piórkiem i do słów Pawła Sołtysa!
Dobrego tygodnia!
I zapraszam tam ----> Przypominam tam moje starsze prace. Szczegolnie na fb.
fb: @between.words.2025
in: @kasia_m.baranowska
The Iliad * The Poet * The Odyssey
Today's story, told through an image, is about a bard, for I am reading an extraordinarily fascinating book by Marek Węcowski entitled Homer.
The author seems to know everything there is to know about the ancient bard — everything that can possibly be known in our time, thousands of years later. He searches for traces of Homer in art, ancient writings, archaeological excavations, and in his two great epics: The Iliad, which came first and is sometimes attributed to the poet in his youth, and The Odyssey, which, it is said, he "wrote" as a mature bard.
Reading this book reveals the extraordinary power of Homer's legacy, and just how far, far back the origins of his songs reach. A poet elevated to the company of gods. It shows how his song endures, carrying across the centuries, and how humanity remains forever hungry for it.
Who, then, was Homer? Or who were the Homers? A blind old man, a genius, or perhaps a legend to rival Zeus himself?
What moves me particularly in this book is the story of the ancient bards, of whom there must once have been so many, and whose art was held in such high esteem. These singing poets enjoyed great respect in antiquity, much like physicians. They belonged to the demiourgoi — skilled craftsmen, people whose particular gifts and abilities were valued by the whole community.
Good poets were sought after. Song accompanied feasts and gatherings, celebrations and games.
Throughout the book, the author mentions ancient frescoes, and on its dust jacket there is a reproduction of a fresco from the Palace of Pylos, dating to around 1300 BC, depicting a musician playing the lyre. Perhaps he was an aoidos — a bard who sang tales of gods, heroes and great deeds.
This fresco, together with others I later sought out online, inspired me to create a triptych. It is not quite an apotheosis of Homer, but it portrays a bard and two personifications — the Iliad and the Odyssey.
And so I find myself thinking that reading Marek Węcowski's Homer, together with all this printmaking of mine, has prepared me to take on Homer's Odyssey.
Let me, too, experience a story that has travelled through thousands of years.
With love,
K.
Pssst...
I am, however, terribly impatient.
I threw myself into printmaking with such impatience that it inevitably left its mark on the works (but let it remain so! Let this insatiable hunger of mine for Homeric tales find its reflection in the drawings!). And I was equally impatient to photograph them and show them to you.
The result is the gleam of still-wet ink caught in the photographs. I hope you will forgive me.
And above, I am including a reproduction of the fresco I mentioned earlier.
And one more thing. The Odyssey should be holding an oar, and the Iliad a sword – these are the traditional attributes of their personifications. But I gave the Odyssey a little ship, and the Iliad the Trojan Horse – although, apparently, it is in the Odyssey that the horse is mentioned. Still, nowadays, Troy is almost inseparable from the image of the Trojan Horse.
You will find me there too ----> I post my older works there, especially on Facebook .
fb: @between.words.2025
in: @kasia_m.baranowska
Gramophon plays Erland Cooper - Flattie